Ode III

I dolgo skitalsya on po zemle
Velikij Drakon, ne znaya kto on
I v lesu, pod ten’yu vetvej
Uslyshal on pesn’ korolevy svoej
I videl on solnce – odno i vtoroe,
I videl on bitvu, rozhdennuyu zloboj,
I videl on, kak solnce odno stalo t’moyu
I lozh’ vzoshla na tron zemnoj.
I videl sem’ brat’ev, pronzennyh streloyu
I devyat’ mechej, skrytyh pod vselenskoj goroj.